Het industrieterrein Kerkhoven ligt er wat geknepen bij: aan de ene kant een grote woonwijk, aan de andere kant lichte industrie in de vorm van autobedrijven. Op papier lijkt het logisch om juist hier nieuwe woningen te ontwikkelen, zeker in deze tijd.
Maar wanneer we dichterbij kijken, ontstaat een minder geruststellend beeld. We leven in een tijd waarin ieder plan onderdeel moet zijn van een groter plan: een omgevingsvisie, gebiedsvisie of integrale aanpak. En soms raken we zo verstrikt in deze papieren werkelijkheden dat ze tégen ondernemers en inwoners gaan werken in plaats van vóór hen.
Want is de gemeente op dit industrieterrein nu werkelijk dienstbaar en faciliterend? Of lijkt het meer op een vorm van uitrookbeleid, waarbij ondernemers geen helderheid krijgen en zo indirect worden weggeduwd? Van organische ontwikkeling en moeiteloosheid – waarden die juist leiden tot duurzame groei – is in deze vermeende transformatie weinig te merken.
Normaliter verplaatsen mensen hun woning of bedrijf uit eigen beweging, niet omdat de omstandigheden onhoudbaar worden gemaakt. De uitdaging ligt niet in het doordrukken van een visie, maar in het verbinden van ondernemers en inwoners. Zodat zij in deze misschien suboptimale, maar wél reële situatie samen kunnen leven en werken.
Volg ons op
